ေလယဥ္ေပၚကအဆင္း ျမန္မာျပည္ရဲ့အေတြ႕အထိကလူကို ေႏြးေထြးသြားေစတယ္။ ျပီးေတာ့ အိမ္ကလာၾကိဳတဲ့ကားဆီေလွ်ာက္လာမိတယ္။
လမ္းတစ္ေလွ်ာက္႐ႉ႕ခင္းေတြက စင္ကာပူနဲ႕မတူထူးဆန္းေနတယ္။
ကိုယ္တို႕ရဲ့အိမ္ကိုအသြား လမ္းမွာရပ္ျပီး သိလိုသမွ်ေတြကို ဒ႐ိုင္ဘာအန္ကယ္ၾကီးကိုေမးၾကည့္ခဲ့တယ္။
အိမ္နားအေရာက္ အိမ္ေဘးမွာခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့အိမ္ကေလး တစ္လုံးကိုေတြ႕လိုက္တယ္။အိမ္ေရွ႕မွာက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ တံမ်က္စည္းလွည္းေနတယ္။ကိုယ့္ကိုယ္ျမင္ေတာ့ ျပဳံးျပီးလက္ျပလိုက္တယ္။
ကခ်င္ပုဆိုးအကြက္ကေလးနဲ႕လည္ကတုံးကေလးနဲ႕သူ႕ပုံက ကိုယ့္အတြက္ေတာ့အဆန္းပဲဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္သူ႕ကို စိတ္ထဲကနာမည္ေပးလိုက္တယ္ "ခ်စ္သူ" လို႕။
ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ ခင္းတဲ့ လမ္းေလးထဲမွာ ခ်စ္သူရဲ့အိမ္ေလး ရွိတယ္။ အဲဒီ လမ္းေလး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာေတာ့ ၀ါးရုံပင္တန္းေလးေတြ။ ညေနေစာင္းၿပီဆိုရင္ ခ်စ္သူေနတဲ့ လမ္းေလးထိပ္က
ပုဇြန္ကြက္ေက်ာ္သုတ္ဆိုင္၊ လၻက္ရည္ဆိုင္၊ ႀကံရည္ဆိုင္ေလးေတြမွာ လူစည္ကားတတ္တယ္ ။
မီးေရာင္လဲ့လဲ့ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလးေတြ၊ ဆိုက္ကားသံေတြနဲ့လဲ အသက္၀င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူေနတဲ့ လမ္းေလးထဲမွာကေတာ့ လူေျခတိတ္ဆိတ္ေနတတ္တယ္။
ခ်စ္သူရဲ႕ အိမ္ပတ္ပတ္လည္မွာ သရက္ပင္ေတြ၊ မန္က်ည္းပင္ေတြ တန္းစီေနတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ရံ သရက္ကင္းေလးေတြက လမ္းေလးေပၚကို က်ေနတတ္တယ္၊ ျပဴတင္းေပါက္ ျဖဴျဖဴေလးေတြမွာ ကန္႕လန္႕ကာ အျပာေလးက ေလမွာ လြင့္ေနတတ္တယ္။ ၿခံ၀င္းေလးကေတာ့ သစ္ရြက္ေတြ ကင္းစင္လို႕ အၿမဲတမ္း ေျပာင္စင္ေနတတ္တယ္။ ၿခံေလးရဲ့ေထာင္႔မွာ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေရတြင္းေလးနဲ ့ တြဲရရြဲက်ေနတဲ့ သစ္ခြပန္းေတြရွိတယ္၊
ညေနေစာင္းေတြမွာ ၿခံ၀င္းေလးထဲမွာ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်စ္သူ တံျမက္စည္းလွဲေနတာကို ပု႑ရိတ္ပင္ေတြၾကားက ျမင္ရတတ္တယ္။ ခ်စ္သူကို ခ်စ္မိသြားတဲ့ အေၾကာင္းေတြထဲမွာ အဲဒါတစ္ခုလဲပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ တံျမက္စည္း လွဲၿပီးသား သစ္ရြက္ေျခာက္ ေလးေတြကို မီးရႈိ့ေနလို ့ မီးခိုးေငြ႕ေတြ ဟိုး၀ါးရုံပင္ထိပ္ဖ်ားကို လြင့္တက္ သြားတယ္။
မိုးအုံ႕ေနတဲ့ ညေနေလး တစ္ခုမွာေတာ့ ခ်စ္သူၿခံ၀မွာထြက္ရပ္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္ရဲ့ ေနာက္မွာ ပုန္းကြယ္ရင္း ေနာက္ၿပန္လွည္႕ၾကရင္ေကာင္းမလားလို႕ ခ်ီတုံၿခတုံ ၿဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ကခ်င္ ပုဆိုးကြက္နဲ႕ ခ်စ္သူက ေခါင္းငုံ႕ၿပီး ေျမေပၚကတစ္စုံတစ္ရာကို(ဒါမွမဟုတ္) ဘာမွမရွိတာကုိ ဖိနပ္ဦးနဲ႕ တို႕ကစားေနတယ္။ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့လူ တစ္ေယာက္ေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုဆိုတာ အဲဒီေန႕က သိခဲ့ရတယ္္။ ခ်စ္သူရဲ့မ်က္လုံးက အားလုံးထဲမွာမွ ကုိယ့္ဆီေရာက္လာတယ္။ ရုိလ္းနံပါတ္ နွစ္မဟုတ္လားတဲ့၊ ကၽြန္ေတာ ္ “ ေသာ္ဇင္ဟိန္း” ပါတဲ့၊ ဒါ ကၽြန္ေတာ့အိမ္ပါတဲ့၊ တစ္ခါ ေခါင္းထပ္ၿငိ္္မ့္ ျပန္တယ္။ အားတဲ့အခါ လဲလာလည္နိုင္ပါတယ္တဲ့။ ေခါင္းေတြ ၿငိမ့္ၿပန္ေရာ။ အဲဒီညေနက ေခါင္းၿငိမ့္တဲ့ အလုပ္နဲ႕ပဲ ၿပီးသြားၾကတယ္။
ေနာက္ပိုင္းသိလာရတာကခ်စ္သူဟာ အင္မတန္ျဖဴစင္တယ္။ သူနားမလည္တဲ့ စာေတြဆိုကိုယ့္ဆီလာရွင္းျပခိုင္းတယ္။
ျပီးေတာ့ကိုယ္က ဘာသာျပန္ဖတ္ျပရင္ နားေထာင္ေနတဲ့ပုံက ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။
ျပီးေတာ့ တခါတေလ ေကာ္ဖီခါးခါးကိုမွေသာက္တတ္တဲ့ကိုယ့္ကို စိတ္ပူေပးတတ္တယ္။
ကိုယ္မသိခင္ႏို႕နဲနဲပိုထည့္ေပးတတ္တယ္။ ခ်စ္သူရဲ့ဆံပင္ကေခြေခြေကာက္ေကာက္ကေလး။ ရယ္လိုက္ရင္ သြားတက္ကေလးေပၚလာတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ခ်စ္သူဟာအင္မနခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္။
ကိုယ္ကဘတ္စကက္ေဘာကစားတယ္ ခ်စ္သူကေတာ့ ေဘာလုံးပဲကန္တတ္တယ္။
သူက ျမန္မာမိ႐ိုးဖလာအေၾကာင္းရွင္းျပတတ္တယ္ ကိုယ္ကလည္းအိပ္ငိုက္တတ္တယ္။
ျပီးေတာ့ ကိုယ္က အင္မတန္အရယ္သန္တယ္ လူၾကားသူၾကားထဲမေရွာင္ အသကုန္ေအာ္ရယ္တတ္တယ္။ခ်စ္သူကေတာ့ ျပင္ဖို႕ေျပာတယ္။
ပုဆိုးမဝတ္တတ္ခဲ့ဘူး ။သူကေတာ့အျမဲ ကခ်င္ပုဆိုးေလးအျမဲဝတ္တတ္တယ္။
ဒါေပမဲ့ မထင္မွတ္စြာ ကိုယ္တို႕အရမ္းနီးစပ္ခဲ့တယ္။
မင္းက ခန္းနားလြန္းပါတယ္ကြာလို႕ တခါတခါညည္းညဴတတ္တယ္။
ခ်စ္သူအတြက္ ကဗ်ာေလးေတြကို စပ္ဖူးတယ္။ ခ်စ္သူနဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႕အတြက္ စပ္ထားတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ခ်စ္သူကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္ရတယ္။ ခ်စ္သူ စိတ္၀င္စားေနတဲ့ အရပ္ပုပု ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ့ ေကာင္မေလးကို ေပးဖို႕အတြက္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ နွစ္ေမ်ာတသနဲ႕ ျမည္တြန္ေတာက္တီး ေနခဲ့ၾကတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ဆုံးျဖတ္ခဲ့တယ္ အေဝးဆုံးကိုထြက္သြားဖို႕ေပါ့။ ေလယာဥ္ကြင္းကို သူေရာက္လာပါတယ္။
မ်က္ႏွာေတြပ်က္ ေခါင္းငိုက္စိုက္ၾကျပီးေမးတယ္ ျပန္လာအံုးမွာလားတဲ့။
ကိုယ္ကဧည့္သည္ပါ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပန္ရမွာေပါ့လို႕ ေျဖလိုက္တယ္။
နွစ္ေတြအၾကာႀကီးမွာ ခ်စ္သူရဲ့အိမ္ေလးေရွ႕ကို တစ္ခါျပန္ေရာက္တယ္။ အရင္လိုပဲ သစ္ရြက္ေတြ ရွင္းလင္းၿပီးစ ၿခံ၀င္းေလးက သန့္ရွႈင္းေနတယ္။ ခ်စ္သူကို တံျမက္စည္းေလးကိုင္လို႕ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ခ်စ္သူေဘးမွာ ဂါ၀န္အ၀ါေလးနဲ႕ ပါးေဖာင္းေဖာင္း ကေလးေလးတစ္ေယာက္က သရက္သီးေလး ကိုင္လို႕ ရပ္ၾကည့္ေနတယ္။ သစ္ရြက္ပုံေလး နားမွာေတာ့ အရပ္ပုပု ဆံပင္ကိုတပတ္လွ်ိဳတြဲခ်ထားတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္။ ခ်စ္သူတို ့ မိသားစု လုပ္လက္စ အလုပ္ေတြကို ထားၿပီး အိမ္ေပၚမွာ သစ္သီးမ်ိဳးစုံနဲ႕ ဧည့္ခံႀကတယ္။
ညမီးေလးေတြ လက္လာေတာ့ ၿခံ၀အထိ ခ်စ္သူက လိုက္ပို႕တယ္။ နင့္ရဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ခ်စ္သူကေၿပာတယ္။ ညေလအတိုးမွာ ၀ါးရုံပင္ေတ ြတရွဲွွရွဲျမည္သြားတယ္။
ခ်စ္သူအိမ္ကို ေက်ာခိုင္းေလွ်ာက္ေနေပမယ့္ ခ်စ္သူကိုယ့္ကို ၿခံ၀က ရပ္ၾကည့္ေနဆဲပဲဆိုတာ သိေနခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ေလ...ခ်စ္သူေရွ႕မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ သိပ္ခက္ခဲတဲ့ အလုပ္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါ။
tarkarshi.sarko@gmail.com
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment